Hee, ik pakje! 'T was nog fris die vroege morgen mist omhulde het gehucht Sjaak was vroeg met post bezorgen slaakte een vermoeide zucht Geen enkeling was reeds ontwaakt zelfs de haan zat nog op stok de nachtuil had z'n "oeh" gestaakt vijfmaal sloeg de torenklok Haast al z'n post lag bij diens doel. slechts een minuscuul pakket lag daar op Sjaaks bijrijdersstoel, met loep zag je het net t'etiket had slechts één woord in gotisch schrift geschreven Sjaak keek eens goed, stond daar écht "Moord"? en toen liet Sjaak het leven. Sjaaks wagen kantelde op zij portieren klapten open Het voertuig liet het pakje vrij bestemming misgelopen? Hendrik Jan was juist aan't maaien toen zijn scherpe boerenoog hem dwong z'n trekker rechts te draaien om het pakje met een boog Door nieuwsgierigheid getroffen Nam de boer het pakje op keek niet eens dus dat was boffen dislexie redde zijn kop na het noeste weilandswerk ging de boer naar zijn boerin in lezen was ook zei niet sterk zij kende wel ontdekkingszin met haar zuiv're laaglandsoog ontwaarde zij een piepklein slot ambacht die er niet om loog maar ze kreeg het zo kapot beiden keken elkaar aan slechts een pil lag in't pakket goed verpakt in cellofaan verder niets, geen etiket Hendrikus was ietwat naïef kreeg een smartie-associatie en de pil die hij toen hief testte hij op smaaksensatie even kauwen, dan goed slikken "weinig smaak", bromde de boer toen begon diens buik te prikken 't was bepaald geen daaglijks voer

Driekus visie kleurde paars Zijn boerenlijf begon te beven en diens opgezette vaars kwam in zijn tollend brein tot leven Briezend boog het bonte beest zich met haar uiers naar hem toe en zo werd Driekus rap omvleest en zag de wereld enkel koe Antje keek met lede ogen naar het schuim op Driekus' mond Hij had Antje nooit gemogen en deed daarvan luidkeels kond het boe-geroep werd Antje zat Driekus leek een gekke koe en daar gaan boeren niet op prat haar man was aan ontruiming toe Antje liep naar de garage kroop kordaat de shovel op Driekus was nu écht het haasje lag rap op de grove schop . zonder het te weten werd Antje ook besmet en zij sloeg weldra kreten van pure polderpret Driekus oog zag Antjes vlekken ravenzwart op witte huid en haar hoekig botten bekken puilde schonkig vaarsig uit in een klap was Driek "in love" in hem kolkte stierenbloed blies hun huwelijk vrij van stof zoals een stier dat snuivend doet. na een uurtje hooi jolijt verried de pil zijn ware aard want de heuse narigheid zat in het venijn der staart De slikker wordt dat wat hij voelt een koe of zelfs de dood Het zelfbeeld wordt zoals bedoeld wanstaltig uitvergroot Eenmaal terug op aarde Keek boer Driek zijn Antje aan De relatie en zijn waarde Waren gans teloor gegaan Als men dat wordt wat men wil wordt men dat in eenzaamheid en staat men dan pas erbij stil dat de post soms niet verblijdt. Einde