GROTE GROT! In een oude mergelgrot die diep en donker was weerklonk een uitroep van genot Het was spelonker Bas hij kroop op onbekend terrein zijn zoeklicht zocht 'n artefact want in die oude mergelmijn was een koningsgraf gehakt een smalle spleet sperde zijn pad op 't oog geen spleet der spleten het was dat Bas zijn zoeklicht had hij was 'm haast vergeten het lamplicht lekte door de kier langs de lange mergelwand en zo zag Bas tot zijn plezier daar de tombe onbemand gretig gleed hij in de groef het grafgat gaf glad grimmen prijs vergane resten ener boef waren daarvan het bewijs Schor lachte Bas zijn angsten weg hij keek de arme drommel aan "Mij overkomt niet zoveel pech!" Prompt zag ook Bas de mummy staan Een mummie hoort niet te bewegen 't maakte toch een ferme stap hield zo vluchtend Basje tegen die nu zwat uit ongemak De mum wond er geen doekjes om en omwikkelde Bas strak Maar de spelonker was niet dom Bas hield zijn adem met gemak Aan 't einde van de wikkelstrijd die de mum verbandloos liet heerste instabiliteit die diens zwakke plak verried Bas blies bruusk zijn asem uit 't lint leek langzaam los te komen dwarrelde zonder geluid als menig herfstblad van de bomen

Beiden waren ras ontbonden Doch vrij vond zich de mum niet daar zijn botten trillend stonden zonder steun op het graniet Wraaklustig blies de boze Bas De broze botten bot omver hetgeen het brute einde was van ons mum in de kerker Eindelijk kreeg Bas pas oog voor het oerstuk hoog geplaatst zijn hart stond stil, zijn mond werd droog want daglicht werd in goud weerkaatst Hij gaapte naar de gulden god dat ding daar deed de jongen't voor reeds jaren had hij menig grot verkend met zijn spelonkersboor Gretig tilde hij de schrijn van de gul versierde zuil en snelde weg uit het domein met de schat vast in z'n muil Veilig buiten aangekomen hevig hijgend van de vlucht keek hij uiterst ingenomen naar zijn prijs en stiet een zucht Een vroom geprevel schrok hem op en liet bijkans zijn buit ontgaan een menigte van honderd kop was om ons Basje heen gaan staan Men sprak van een voorspelling een regelrechte ramp de bode dezer kwelling Zou getooid zijn met een lamp Slechts zuivere verering zou rampspoed doen verdwijnen Bas eren of de tering Men moest zichzelf  verreinen En zo kreeg Bas een heus paleis aan goud had hij nu geen gebrek de schrijn hield hij als stil bewijs en zelfs de mummy kreeg een plek. EINDE