Keesje 't weesje Haastig lopend over straat liep een bijziend weesje u weet wel over wie het gaat het was ons kleine Keesje Kees was altijd alles kwijt geen enkel ding behield hij lang ook ditmaal zocht hij uitgebreid naar z'n tamme dwergbril-slang Zijn handicap was Kees tot last in alles zag hij zijn slang Dave zodat hij telkens werd verrast als enig respons weer uitbleef Dave had dagen niet gegeten Onze Kees was geen goed baasje dus was Dave 'm boos gepleten en was elk mens plots het haasje Kees trof enkel lege straten met daarin slechts lege huizen en zelfs achter plintengaten niet eens tekenen van muizen Klonk daar niet een stil geween? een tranend jonge vrouw lag hulpbehoevend en alleen zo triest in diepe rouw Op de tast kroop Keesje nader 't snikken gidste hem tot haar in een zeer romantisch kader depte hij haar tranen daar "Waarom toch dit tranendal ben je soms iets dierbaars kwijt? Zeg mij hoe ik helpen zal en je van verdriet bevrijd" "Mijn lieve oma is verdwenen", vertelde zij bedeesd. "Ze is niet op de soos verschenen en daar is ze toch het meest." "Ik vond hier net een knotje wol vlakbij het gootsteenputje." Haar gemoed schoot alweer vol daar in dat burgerhutje.

De wollen draad vormde een spoor naar een groot en donker hol. Bang ging Kees het meisje voor letterlijk als blinde mol. Een zacht getik deed hen bevriezen kon dat dan toch oma zijn? Er was geen tijd meer te verliezen want misschien had oma pijn! Toen ontdekte Keesje Dave in zijn bek het wollenspoor. Dat oma in de slang verbleef had onze Kees gelijk al door. Hij voelde een enorme bult onderaan de slang. Het wreed reptiel had zich gevuld met die oude tang Kees sprak Dave vermanend toe en probeerde streng te kijken maar een blinde weet niet hoe een boos figuur behoort te lijken Dave brak uit in hard gelach want diens wraak was aangebroken Spottend met Keesjes gezag was hij naar de vrouw gedoken Dreigend opende zijn bek met een rood gespleten tong "frisse lucht!" riep oma krek, "Haal me rap hieruit, mien jong!" Een wollen sjaal wierp oma uit en door Kees vliegensvluggigheid schoot oma uit haar slangenhuid en zo was oma snel bevrijd zij wendde zich tot het reptiel trok Dave daar toch aan zijn staart dat bleek diens Achilleshiel een krijs ging met gehis gepaard Kees rest nu slechts een slangenvel gestript van enig leven vinden kan hij Dave nu snel ’t vel blijft aan zijn handen kleven.. EINDE