Gezond Verstand Peter was een flinke jongen zeven volle voeten lang met een paar gezonde longen rode blossen op z'n wang elke dag ging hij op pad bood zijn sterke diensten aan van het dorp tot in de stad zocht hij naar een zware baan geest'lijk was hij niet zo machtig zorgen zag hij daarom niet nimmer was die vent neerslachtig onbekend was hem verdriet vroolijck fluitend naar een klus beende hij een buurtschap in nogal laat voor zijn doen, dus was zijn snelheid niet te min vlugge stappen, klein moment van blije onoplettendheid liep hij op een tattoo vent met knuisten die men liever mijdt Peter las de woorden die 's mans biceps vulden strofen die bekoorden en Peters dag verguldden "Liefste moeder", een groot hart, daaronder "mijn heldin" een waar sonnet met diepe smart, devoot in elke zin. Tranen kon Peet niet bedwingen zij bevloeiden 's mans tattoo en creëerden grote kringen in het lofdicht aan diens moe' geschrokken trok de brok wit weg en stiet stil een jammerklacht Denkend aan zijn grote pech vervloeide instantaan zijn kracht.

Peter voelde zich zo schuldig nam de brok lief op zijn knie deze werd wat ongeduldig Peter was zijn moesje nie! Onze held dwong tot een knuffel 't werd een onbesuisde klem tattoo Bob zwat als een buffel Peet kneep al het vocht uit hem Peter's kracht was niet te stuiten liefde was nog nooit zo groot eind'lijk kon hij zich eens uiten het werd de arme Bob z'n dood dode huid in Peters knuisten licht verbaasd scheen diens gelaat En als je stilletjes ging luistren v'rnam je Peets verward gepraat "Waarom doen mijn handen mij deze rampspoed aan? mijn ziel zal eeuwig branden, nooit naar de hemel gaan!" Peters ogen blikten even naar de zwaar bewolkte lucht door een wolksgat daalden zeven zonnestralen op 't gehucht convergerend straalden zij een zalvend zonnelicht de grote tunnel was nabij de hemel was in zicht badend in de schone schijn vertrok de ziel van Bob voorgoed verlost van al z'n pijn zocht hij mams boven op Het hemels licht zocht Peter op verlichtte kort diens hersenbrei sindsdien helpt Peter nu nonstop eenieder blij naar gene zij. Einde